ЛЯСНАЯ КАЛЫХАНКА
Прытулілі кветачкі-
Кволыя пралесачкі
Сінія галоўкі
Да зямлі, да ёлкі.
Засынаюць зайчыкі-
Шэрыя зазнайчыкі,
Натамілі лапкі,
Беглі без аглядкі.
Баю баю, баю бай,
Мая птушачка,
Засынай хутчэй,
Шчабятушачка.
Баю баю, баю бай,
Мая лісачка,
Не скрыпі ліповая ты
Калысачка.
Зачыняюць пчолачкі
Дзверы на засовачкі.
Нанасілі мёдзіку
Цэлую калодачку.
У бары ў лясочку
Добра спаць лісточку.
Палажыў галоўку
Вецярок на хвойку.
Баю баю, баю бай,
Мая птушачка,
Засынай хутчэй,
Шчабятушачка.
Баю баю, баю бай,
Мая лісачка,
Не скрыпі ліповая ты
Калысачка.
Спаць ляглі вавёрачкі,
Як дзве рыжых зорачкі,
Не знайшлі грыбочкаў
Сёння пад кусточкам.
Назбіралі шышачак,
Частавалі мышачак,
Весела гулялі,
А цяпер прысталі.
БЕЛЫЯ РАМОНКІ
На рамоначку гадаю-
Белыя павечкі.
Я пялёсткі адрываю,
Кідаю ў рэчку.
Аднаго цябе кахаю
Я і ўдзень і ўночы,
Ад усіх людзей хаваю
Смутак свой дзявочы.
Любіць, не любіць,
Прыдзе, ці не?
Моцна абдыме,
Другой падміргне?
Кветку запытваю,
Марай жыву,
Сэрца падорыць,
Ці зноў падмане?
Да кіпучае ваціцы
Хай ляцяць шматочкі,
Дапамогуць маладзіцы
Залатыя вочкі.
Да грудзей прыцісну моцна
Кветку чарадзейку.
Прыгадаю ранак росны,
Хлопчыка Андрэйку.
Любіць, не любіць
Прыдзе, ці не?
Моцна абдыме,
Другой падміргне?
Кветку запытваю,
Марай жыву,
Сэрца падорыць,
Ці зноў падмане?
АДМЫСЛОВАЯ ДЗЯЎЧЫНА
Дзяўчына з Магілёва
Ідзе так адмыслова,
Што павачка па возеры плыве.
А імя Антаніна -
Падводная тут міна:
- Ой, божачкі, ратуйце вы мяне!
Эх, Тонечка, эх , Тонечка-
Сцюдзёная вада.
Эх Тоня, Тоня, Тонечка,
Была ці не была.
Па Першамайскай крочыць
А каблучкі стракочуць:
Прапаў, хлопчына, ты ўжо прапаў.
А на душы святлее,
Надзея недзе тлее,
Што шчасцейка сваё я напаткаў.
Эх, Тонечка, эх , Тонечка-
Сцюудзёная вада.
Эх Тоня, Тоня, Тонечка,
Была ці не была.
Навошта так спяшацца
Дазвольце запытацца:
- Што гэта: Парыж, ці можа Масква?
Усмешкай азарыла,
Навекі паланіла
Магіляўчаначка дзівосная мая.
Эх, Тонечка, эх, Тонечка,
Хвіліна надышла.
Эх , Тоня, Тоня, Тонечка-
Цяпер ты ўжо жоначка,
Ты жоначка мая.
ПАВІВАЛЬНАЯ
Я дзіцятка забаўляла,
Яму песеньку спявала:Ой лі- ой люлі.
Я дзіцятка распранала,
Ды кашулечку здымала:Ой лі- ой люлі.
Я дзіцятачка купала,
Ды вадзічкай палівала:Ой лі- ой люлі.
Я дзіцятка спавівала,
Бант ружовенькі вязала: Ой лі- ой люлі.
Я на ручках патрымала
Ды дзіцятка спаць паклала:Ой лі- ой люлі.
Я дзіцятка калыхала,
Ціхапесеньку спявала:Ой лі- ой люлі.
-Спі спакойна немаўлятачка,
Маё любае дзіцятачка:Ой лі- ой люлі.
1996г.
БЯРОЗАВАЯ ТУГА
Бярозы мяне паланілі
Дзёрзкай сваей галізной,
Ружовым туманам спавілі,
Напоўнілі першай вясной.
Прыпеў:
Галіначак лёгкія ластаўкі
І целаў танюсенькіх стан,
Жаданняў набухлыя пупышкі –
Каханне - салодкі падман.
Бярозы мяне цалавалі,
Краналі шурпатай карой,
Лагодную песню спявалі –
Калісці жыла я табой.
Прыпеў:
Галіначак лёгкія ластаўкі
І целаў танюсенькіх стан,
Жаданняў набухлыя пупышкі –
Каханне - салодкі падман.
Паненкі мяне суцяшалі,
Хацелі прыняць ў карагод,
Спаднічкі чулліва трымцелі −
Усяму ў жыцці свой чарод.
Прыпеў
Галіначак лёгкія ластаўкі
І целаў танюсенькіх стан,
Жаданняў набухлыя пупышкі –
Каханне - салодкі падман.
МОЯ ВЕЛИКАЯ СТРАНА…
Моя великая страна – Россией называется!
Моя любимая она − красавица…
Вся в одеянии лесов, полей и рек безбрежных,
И на душе моей светло от слов и песен нежных.
Припев:
Моя страна,
Моя мечта,
Моя надежда, радость!
Живи страна -
Небес простор!
В душе и в сердце - сладость!
Моя великая страна – Россией называется!
Моя любимая она – кудесница
Дурманит запахом лугов к себе в объятья манит,
Летящим клином журавлей пленяет и ворожит.
Моя великая страна – Россией называется!
Моя любимая она − избранница…
Я прикипел к тебе душой, отчизна непокорная,
Утеха ты моих очей, обширная, свободная!
Моя великая страна – Россией называется!
Моя любимая она – заступница…
Святой молитвой от невзгод и бед людских избавится,
Ведь мы с тобой − ее народ, так пусть Россия славится!
К ТЕБЕ ЛЕЧУ, КАК БАБОЧКА К ОГНЮ...
К тебе лечу, как бабочка к огню,
Согреть душу и растревожить сердце.
Как воду в решете любовь свою ношу,
В пути теряю каплями бессмертье.
Припев:
Любить грешно?
Иль праведница я,
Что так тебя люблю,
Что так страдаю,
Что убегает
Из-под ног земля,
Когда тебя
Случайно повстречаю…
Зарёю утренней и зорькою ночной
Свечу тебе беззвучно, безвозмездно.
Ты для меня − икона, мой святой,
И глубока порока моего бездна.
Припев:
Любить грешно?
Иль праведница я,
Что так тебя люблю,
Что так страдаю,
Что убегает
Из-под ног земля,
Когда тебя
Случайно повстречаю…
Тебе отдам все блага мира… И себя
Я принесу, как жертву сладострастья.
Как трепетна зависимость моя…
А мне так хочется простого счастья.
А Я ЛЮБЛЮ ПИЛОТА
А я люблю пилота −
Пилота самолета.
Его зовут Виталик,
Виталик не ботаник,
Виталик не инструктор
И даже не стажер.
Любимый мой Виталик!
Виталик – бортмеханик.
Ведь он такой проказник
Виталик – ухажер.
Эй ты, хороший парень,
Тебя зовут Виталик?
Мне нужен лишь Виталик:
Инструктор и стажер…
Ведь я люблю пилота …
Пилота самолета…
Его зовут Виталик…
Он клёвый, заводной.
Ну где же мой Виталик?
Мой − горе бортмеханик?
Он мой любимый парень…
Водитель самолета…
Мой бывший ухажер?!..
ЧТО ТЫ ДЕЛАЕШЬ СО МНОЮ...
Что ты делаешь со мною,
Разболелася душа,
И хожу я, как в неволе,
И сама я не своя
Как душа истосковалась,
Как я жила, как могла
Без любви, без поцелуя,
Без надежного плеча.
Спеленали сердце думы,
Что твоя я - не твоя,
Что ж ты «ветер переменный».
Где ж моя ты голова.
Заболела я тобою,
Захворала, вот беда,
Позвоню я в колокольчик,
Потяну за провода.
Вдруг мой миленький услышит,
Вдруг мой сокол прилетит,
Мою душеньку утешит,
И в объятья заключит.